Ayetel Kürsi
Ayetlerin Efendisi:
Ayetel Kürsi
(Bakara 255. ayet)

Tebbet Suresi

Tebbet Sûresi Mushaftaki sıralamada yüz on birinci, iniş sırasına göre altıncı sûredir. Mekke döneminde Fâtiha suresinden sonra, Tekvîr suresinden önce inmiştir. 5 âyettir. “Tebbet”, kurusun, kahrolsun demektir.

Tebbet Suresi okunuşu

Bismillâhirrahmanirrahim
  1. Tebbet yedâ ebî lehebin ve tebb.
  2. Mâ ağnâ anhu mâluhû ve mâ keseb.
  3. Seyaslâ nâran zâte leheb.
  4. Vemraetuhû hammâletelhatab.
  5. Fî cîdihâ hablun min mesed.

Tebbet Suresi anlamı

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
  1. Ebû Leheb'in elleri kurusun. Zaten kurudu.
  2. Ona ne malı fayda verdi, ne de kazandığı.
  3. O, bir alevli ateşe girecektir.
  4. Sırtında odun taşıyarak karısı da (o ateşe girecektir).
  5. Boynunda bükülmüş hurma liflerinden bir ip olduğu hâlde.

Tebbet suresi dinle

Abdulbased Abdussamad

Tebbet suresi dinle: Mahir Muaigly

Özellikleri

Tebbet Suresi
İsim AnlamıKurusun, Kahrolsun
İniş YeriMekke
İniş (Nuzül) Sırası  6
Sure Numarası111
Cüz30
Ayet Sayısı5
Kelime Sayısı22
Harf Sayısı81
KonusuPeygamber’e karşı düşmanca davranışlar sergileyen Ebû Leheb ve karısı eleştirilmekte.

Tebbet Suresi Arapça Okunuşu

Tebbet Suresi

Bu sayfayı paylaşarak bize destek olur musunuz?

TwetlePaylaşPinterestRedditTumblrLinkedin

Tebbet Suresi Meali

Diyanet Vakfı:

    Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
  1. Ebu Leheb'in iki eli kurusun! Kurudu da.
  2. Malı ve kazandıkları ona fayda vermedi.
  3. O, alevli bir ateşte yanacak.
  4. Odun taşıyıcı olarak karısı da (ateşe girecek).
  5. Ve boynunda hurma lifinden bükülmüş bir ip olduğu halde.

Tebbet Suresi anlamı

Elmalılı Hamdi Yazır Meali:

    Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
  1. Ebu Leheb'in elleri kurusun (yok olsun o), zaten yok oldu ya.
  2. Ne malı ne de kazandığı onu kurtaramadı.
  3. O, alevli bir ateşte yanacak.
  4. Karısı da odun hamalı olarak (onunla beraber girecektir).
  5. Boynunda da hurma lifinden bir ip olacaktır.

Tebbet Suresi Kur'an Yolu tefsiri

Ebû Leheb, Abdülmuttalib’in oğlu ve Hz. Peygamber’in baba bir amcasıdır. Asıl adı Abdülüzzâ olup parlak yüzlü olduğundan veya öfkelendiğinde yanakları kızardığı için babası tarafından kendisine “alev gibi, çok parlak” anlamına gelmek üzere Ebû Leheb lakabı verilmiştir. Daha önce Hz. Muhammed’i çok sevdiği, hatta iki oğlunu onun kızlarıyla evlendirdiği halde peygamber olduktan sonra onun azılı düşmanı oldu. Hz. Peygamber, insanların Allah katında eşit olduğunu, onların dinî ve ahlâkî erdemlerine göre değerlendirileceklerini söylüyordu. Ebû Leheb ise kibirli, gururlu ve zengin biri olup fakir ve zayıf insanların kendisine eşit tutulmasını kabullenemiyordu. Rivayete göre Resûlullah panayırda dolaşarak insanları İslâm’a davet ederken Ebû Leheb de arkasından gider ve çevresindekilere onun yalancı olduğunu söylerdi (Kurtubî, XX, 236). Hz. Peygamber’e karşı daima onun düşmanlarıyla birlikte hareket etmiş, hem kendisi hem de karısı ona eziyet etmişlerdir. Hicretin 2. yılında çiçek hastalığına yakalandığı için Bedir Savaşı’na katılamamış, fakat yerine adam göndermiş, ayrıca müşriklere malî destekte bulunmuştur. Kureyş’in Bedir’deki yenilgisini ve ağır kayıplarını haber aldıktan yedi gün sonra kahrından öldüğü söylenmektedir. Çiçek hastalığı kendilerine de bulaşır endişesiyle ailesinden hiç kimsenin ona yaklaşmadığı, öldüğünde ücretle tuttukları Sudanlılar’a defnettirdikleri rivayet edilir. Ebû Leheb’in kızı müslüman olarak Medine’ye hicret etmiş, oğulları Utbe ile Muttalib de Mekke’nin fethinden sonra İslâm’a girmişlerdir (fazla bilgi için bk. Mehmet Ali Kapar, “Ebû Leheb”, DİA, X, 178-179).

“Ebû Leheb’in elleri kurusun!” meâlindeki 1. âyet mecazi bir ifade olup onun helâk olması yönünde bir bedduadır. Devamındaki “tebbe” fiili, bedduanın gerçekleşeceğini ifade eder; nitekim öyle de olmuştur. Müfessirler 2. âyette Ebû Leheb’in kazandığı bildirilen şeyden maksadın onun çocukları, malı, mevki ve itibarı olduğunu söylemişlerdir. Buna göre âyet, bunların hiçbirinin kendisini kötü sondan kurtaramadığını ifade eder. “Ona ne malı fayda verdi ne de kazandığı” diye çevirdiğimiz 2. âyete, “Malı ona ne fayda sağladı, o ne kazandı?” diye soru şeklinde de mâna verilmiştir (Şevkânî, V, 606-607).

Ebû Leheb, Hz. Peygamber’in amcası olduğu için onu desteklemesi ve düşmanlarına karşı koruması gerekirken tam tersine karısıyla birlikte ona eziyet ve sıkıntı verdiklerinden dolayı 3. âyette ateşi son derece şiddetli olan cehenneme gireceği haber verilmiştir.

Ebû Leheb’in karısı, Harb’ın kızı ve Ebû Süfyân’ın kız kardeşi Ümmü Cemîl Avrâ’dır. “Dedikodu yapıp söz taşıyan...” diye çevirdiğimiz 4. âyeti, Hz. Peygamber’e eziyet etmek maksadıyla diken, çalı çırpı toplayıp geceleyin peygamberin yoluna serdiği için “odun taşıyan” diye çevirenler de vardır. Biz meâlde, insanların arasını bozmak amacıyla laf götürüp getirdiği ve Hz. Peygamber’i maddî sıkıntısı sebebiyle aşağıladığı için mecazi anlamda böyle (hammâlete’l-hatab) nitelendirildiği şeklindeki yorumu tercih ettik. Taberî, her iki yorumu destekleyici rivayetler aktardıktan sonra kendisi birinci mânayı tercih etmiştir (bk. XXX, 338-339). Ayrıca hata ve günahlarını yüklenip taşıdığından dolayı mecazi anlamda “yanacağı cehennem için odun taşıyan” olarak nitelendirildiği kanaatinde olanlar da vardır (bk. Şevkânî, V, 607-608). Aynı kadın, Lât ve Uzzâ isimli putlara yemin ederek mücevherden yapılmış kıymetli gerdanlığını Hz. Peygamber’e düşmanlık uğrunda harcayacağını büyük bir gururla söylediğinden dolayı da 5. âyet, “Dünyadaki gerdanlık yerine âhirette boynuna ateşten bir ip takılacaktır” şeklinde yorumlanmıştır (bk. Kurtubî, XX, 242).

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri Cilt:5 Sayfa: 710-712

 

© 2018 - 2019 Ayetel Kürsi. Tüm Hakları Saklıdır.
Bu site "Kuran Sitesi" tarafından hazırlanmıştır.
İletişim - Künye